Na een rusteloze nacht denk ik terug aan mijnweekend. Een weekend dat als elk ander weekend begon. Nadat ik met een van mijnzeer goede vrienden een uurtje was gaan poolen besloten we samen onze “stamkroeg”in te duiken. Over het algemeen eindige dat soort avonden met een licht beschonkenmaar voldaan gevoel. Deze avond was echter anders dan andere. Ik kwam een dametegen, voor de eerste keer sinds meer dan een jaar kwam ik een dame tegen diemeteen in het oog sprong, een dame die ik wilde leren kennen. Nog geen 24 uurlater zaten we samen buiten in de zon voor de loods te praten over het leven,ons leven, dat van andere en het leven in het algemeen. Het was duidelijke datdit een meisje met inhoud was, een meisje dat nagedacht had over het leven, eenmeisje dat iets meegemaakt had, een meisje om van te houden. Deze nacht stal de gedachte aan de vorige dag mijn nachtrust, nooiteerder voelde ik me zoals vannacht, voldaan, verward, geschrokken, tevreden en…verlieft? Wat een enkele kus niet al met een mens kan doen… Met mijn hoofd in de wolken liep ik vanochtend naar buiten waar ik onvoorwaardelijkgegroet werd door de warme zonnestralen van het leven, het leven is mooi als jevan iemand mag houden. Soms schieten woorden tekort om gevoel tot uiting tebrengen, dit is een van de momenten. Steluzelf een vraag en geniet van de zoektocht naar het antwoord.

Ik groet u, Bart Vrancken