Ik stond net buiten een sigaretje te roken en keek naar de hemel. Een zacht wolkendek met hier een gaatje waardoor een ster vrolijk fonkelend in het niets dreef. Dit mooie schouwspel is in een drukke stad zoals maastricht slechts op enkele plaatsen te zien, een van die plaatsen is een "afgelegen" loods waar een stel goede vrienden van mij wonen. Vrienden waar ik deze zelfde avond nog ff snel een terasje mee heb gepakt (iets wat we eigenlijk zelden doen). De laatste paar dagen heb ik veel tijd bij hen doorgebracht, ik ben zelfs zo gastvrij geweest om mijzelf vandaag binnen telaten terwijl nienamd thuis was, ik voel me er thuis (maar dat was al bekend). Toch kom ik er de laatste tijd verassend weinig, teveel opgezogen in werk, relatie, school, familie enz enz. Het ergste van dit alles is dat ik ook vooral opgezogen ben in mijzelf, mijn huishouden, mijn games, mijn triviale bezichheden…. Sonde eigenlijk, want deze plek is zo mooi, en niet enkel vanwege de heerlijke avondglore die hier valt te bewonderen, maar vooral door de prachtige mensen die hier wonen. Mensen die vaker dan eens andere voor zichzelf stellen. En dat terwijl ik de laatste tijd eigenlijk alleen maar met mezelf bezich ben. In deze paar dagen realiseerde ik me voor de zoveelste keer wat voor een geweldige vrienden ik heb, ik hou van ze, stuk voor stuk. Welke vriendschappen moet u weer eens wat aandacht schenken?

Ik groet u, Bart Vrancken